BLOGUM
ANA MENÜ
KATEGORİLERİM
SON YAZILARIM
ARKADAŞLARIM
ZİYARETÇİLERİM
UYARLAMA
Hayat nedir?
Hayat skor tabelası tutmak değildir.
Kaç arkadaşınız olduğu ya da kaçının sizi arkadaş kabul ettiği değildir.
Hafta sonu için planlarınızın olması değildir. Hafta sonunda yalnız olmanız da değildir.
Şu sıralar sevgiliniz olması değildir. Geçmişte sevgiliniz olması değildir.
Geçmişte kaç sevgiliniz olduğu değildir. Bugüne kadar hiç sevgilinizin olmaması da değildir.
Sizi kimin öptüğü değildir.
Aileniz ya da onların serveti değildir.
Hangi okula gittiğiniz değildir.
Ne kadar güzel ya da ne kadar çirkin olduğunuz değildir. Giydikleriniz, ayakkabılarınız değildir.
Ne çeşit müzik dinlediğiniz değildir.
Okul notlarınız değildir. Ne kadar akıllı olduğunuz değildir. Herkesin size verdiği akıl notu hiç değildir.
Hayat standart testlerinin belirlediği kişiliğiniz de değildir.
Hayat bir kağıda dökülmüş hayat hikayeniz ve bu hayat hikayesini kimin kabul ettiği de değildir.
Ama hayat; kimi sevdiğiniz, kimi incittiğinizdir. Kimi mutlu, kimi mutsuz ettiğinizdir.
Sizin olanları koruyabilme ya da mahvedebilmenizdir. Dostluklarınızdır.
Neyi söylediğiniz ve neyi kastettiğinizdir. Hangi önemli hüküm ve kararları verdiğiniz ve de niçin verdiğinizdir.
İçinizde sevgiyi taşımak, büyütmek ve dağıtmaktır.
Ama en önemlisi, yalnız başınıza asla gerçekleştiremeyeceğiniz bir şeyi yapmak, hayatınızı, başka insanların kalbine dokundurabilmektir.
Başkalarının kalplerini etkileyecek yolu ancak siz seçersiniz. ve hayat bu seçimlerdir zaten.
Hayat silgi kullanmadan resim çizme sanatıdır. ve insanlar böyle büyürler.
unutmayın; yaşama kendimizden ne katarsak, yaşamdan onu alırız...
Yağmurlu Aşk
Zor dediğim sayısız mektubun içinde kolayı buldum.
Ben hayatı hayatta değil, gözlerinde istedim.
Ya da keşkeler olmadan yürüdüğüm bir yolda;
Seni sensiz kalınca, sokakta üşürken özledim...
Beni düşünüp dinlediğin, sesimi duyduğun bir anda,
Ne kadar "sen" demek istediğimi görürsen eğer;
Elini kalbine koyup bir başta veya sonda,
Benim seni sevmek için olduğumu sezer gölgeler.
Gözyaşın yerine yağmurlar,sen yerine sensizlik...
Yağmurla karışmış aşk masallarına yazdığımda,beni;
Beni kum tanesi gibi sürükler gözlerim dolduğunda.
Gülümserken akşamın yalanlarına kapılır insan...
Keşke bir yalanla uçup gelsen pencere pervazıma.
Keşke gülümseyen her tebessümle yanımda olsan.
Adın yazıyor her harfle hecenin karşısında...
Ne olur bırakma sana bakarken satırımda;
Gökyüzünün şiirinde yıldız olmuş gözlerine baksam.
Toprağın kollarına kavuşmadan son kez görebilsem;
Ellerini tutup yürüyebilsem her nefes aldığında.
Gözlerinden akarken hüzün demetleri yüreğime;
Yarınlar ararım ve gözlerinden son bir yaş.
Ne sen dökesin, nede satırıma sıkışmış arkadaş.
Ben giderken sana çığlıklarım süsler sokakları...
Beni unutturmasın o yağmurlu aşk masalları.
Artık sen değil, bulutlar ağlasın yağmurlarıyla;
Sen değil gözlerin gülsün o masum sevdasıyla...
Kalbine açılmış açılmayan yalnızlıklara yazarken
Sen değil, benim aşkım sarılsın sana kollarıyla.
Sana süsler çığlıklarım sokakları,ben giderken...
Seninle mehtap özlemi çekerken usulca biliyorum.
Yağmurlu aşk masalları dinle, şafak sökerken.
Bilmediğini bilsemde:"Seni sevmeyi seviyorum"...
Yine seni arıyorum...
Bu şehrin bütün sokaklarına sinmiş yalnızlığım
Sensizliğin köşe başındayım
Avuçlarımda kırık dökük pişmanlıklar
Avuntusuz çıkmazlara doğru yürüyorum
Bütün umutsuzluğuma inat
Yine seni arıyorum...
Dudaklarımda bildiğin o ıslık
Sokak lambalarına sığınıyorum
Hafiften bir yağmur ağlıyor benimle
Bir deli rüzgar saçlarımda
Yalnızlıktan üşüyorum
Bulamayacağımı bile bile
Yine seni arıyorum...
Anlatacak nelerim var bir bilsen
İçimde ihtilaller kopmuş
Kendimi sürgüne verdim
Mutluluğum çoktan iflas etmiş
İtiraza hakkım yok biliyorum
Beni savunmak sana düştü
Seni arıyorum...
Yarım kalmış şiirlerim gibisin
Yaşanmamış çocukluğumsun anılarımda
Öylesine eksiğim sensiz
Öylesine sahipsiz
İşte bütün umutlara havlu attım gidiyorum
İçimde geç kalmışlığın çaresizliği
Çocuklar gibi ağlıyorum
Ve gel gör ki her damla gözyaşımda
Yine seni arıyorum...
Çık git bir yabancı gibi hayatımdan...
Bir veda bile etmeden cekip gittin bu sehirden...
Cokmu zordu elveda kendine iyi bak demek...
Ben gidiyorum acisiyla tatlisiyla seni burda birakiyorum...
Demedin laik görmedin son bir cift sözü bana...
Git sende git yolun acik olsun mutluluk seni bulsun...
Senden evvelde yasiyordum,elbet senden sonrada yasiyacam...
Fark etmez hicbirsey,ha aciyi tattim ha yüregim yanmis...
Bir fazla bir eksik neyi degistirecekki...
Ben buralarda senin yoklugunda...
Anilara gittigimiz yerlere siginip yasiyacagim...
Ya sen gittigin yerde beni icinden atabilecekmisin...
Yüregin yandiginda ikimizin gittigi yerleri bulabilecekmisin...
Unutmaya calisirken akan gözyaslarini bensiz silebilecekmisin...
Kimbilir belki hic hatirlamaz unutu verirsin yasanmis günleri...
Gel son emanetinide al,bende biraktigin yüreginide...
Yüregin yüregimdeyken,birak gülmeyi ölmeyi bile basaramiyorum...
Gel al sök kopar yüregini yüregimden...
Ve cik git bir yabanci gibi hayatimdan...
SEN VARSIN
Gönül tezgahında şiir dokudum
İplik iplik nakışında sen varsın
Aşk yolunun kanununu okudum
Madde madde yokuşunda sen varsın
Fikir vadisinden bir ırmak geçer
Eğilir selviler suyundan içer
Bağrında ay doğar zambaklar açar
Sessiz sessiz akışında sen varsın
Öz suyusun hayat denen şişenin
Nedenisin keder ile neşenin
Sevda cephesinde şehit düşenin
Donuk donuk bakışında sen varsın
Hep senin renginde görünür bahar
Yaprakta yeşilin gülde kokun var
Yama yama kalbimdeki yaralar
Sıra sıra dikişinde sen varsın
Gidip de yorulma çok uzaklara
Sen; seni gel benim içimde ara...
Umut güneşimin mor bulutlara
Girip girip çıkışında sen varsın
Abdurrahim Karakoç
<- :: Sonraki Sayfa ->